1. کاهش نیاز به استخراج مواد خام: بازیافت فلزات باعث کاهش نیاز به استخراج مواد خام جدید می‌شود. استخراج مواد خام به طور معمول فرآیندهایی پرانرژی و آلاینده‌اند که انتشار گازهای گلخانه‌ای را افزایش می‌دهند.
2. صرفه‌جویی در انرژی: فرآیند بازیافت فلزات به مراتب کمتر انرژی‌بر از تولید فلزات جدید از مواد خام است. به عنوان مثال، بازیافت آلومینیوم تنها حدود 5 درصد از انرژی مورد نیاز برای تولید آلومینیوم جدید را مصرف می‌کند. کاهش مصرف انرژی مستقیماً به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای منجر می‌شود.
3. کاهش آلودگی هوا: فرآیندهای استخراج و پالایش مواد خام به میزان زیادی آلودگی هوا و انتشار گازهای گلخانه‌ای را به همراه دارند. با بازیافت فلزات، این فرآیندها کمتر انجام می‌شوند و به تبع آن انتشار گازهای آلاینده کاهش می‌یابد.
4. کاهش حجم زباله‌ها: بازیافت ضایعات فلزی باعث کاهش حجم زباله‌هایی می‌شود که به محل‌های دفن زباله ارسال می‌شوند. این کاهش زباله‌ها به کاهش انتشار متان، که یکی از گازهای گلخانه‌ای قوی است، از محل‌های دفن زباله کمک می‌کند.
5. کاهش نیاز به حمل و نقل: بازیافت فلزات در محل‌های نزدیک به مصرف‌کنندگان باعث کاهش نیاز به حمل و نقل طولانی‌مدت می‌شود. کاهش حمل و نقل به معنی کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای از سوخت‌های فسیلی مورد استفاده در حمل و نقل است.

بازیافت  نه تنها از نظر اقتصادی و زیست‌محیطی مزایای زیادی دارد، بلکه به حفظ منابع طبیعی و کاهش اثرات زیان‌بار تغییرات اقلیمی نیز کمک می‌کند.